Ανεβάστε το δικό μας banner στο blog σας ή στο site σας ή στείλτε μας το δικό σας και θα το ανεβάσουμε στο GreekBudgies εντελώς δωρεάν
Τα άγρια Budgies ζουν στα λιβάδια της Αυστραλίας , ο φυσικός τους χρωματισμός είναι το πρασινοκίτρινο φτέρωμα με μαύρες φτερούγες, για να καμουφλάρονται καθώς βόσκουν στο έδαφος.
Τα παπαγαλάκια Lutino είναι ένα από τα 32 είδη των budgerigars. Είναι αποτέλεσμα μιας γενετικής μετάλλαξης και έχουν εκτραφεί ώστε να έχουν μια συγκεκριμένη εμφάνιση. Αυτή η γενετική μετάλλαξη μπορεί να συμβεί στην φύση και επίσης μπορεί να επιτευχθεί σκόπιμα από τους εκτροφείς σε παπαγαλάκια υπό αιχμαλωσία για κατοικίδια ή πουλιά εκθέσεως. Τα παπαγαλάκια Lutino είναι ίδια με όλα τα budgerigars απλά υπάρχει η αντίληψη ότι έχουν μειωμένη όραση σε σχέση με τα υπόλοιπα διαφορετικού χρωματισμού. ένα budgie θεωρείται Lutino όταν πληροί τις παρακάτω προϋποθέσεις:
Στους διαγωνισμούς τα Lutino που συμμετέχουν δεν πρέπει να έχουν καθόλου στίγματα, καφέ ή μαύρα, ή το φτέρωμά τους δεν πρέπει να έχει καθόλου πράσινο χρώμα. Είναι υπερβολικά δύσκολο να επιτύχεις όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά των Lutino Budgerigars και γι’ αυτόν τον λόγω είναι περιζήτητα. Τα παρακάτω ζευγάρια παράγουν πολλούς διαφορετικούς συνδυασμούς στην προσπάθειά μας να γεννηθεί ένα Lutino budgie.
(*όπου κανονικό εννοείται το όχι Lutino)
Η Xρυσόχρωμη Aρατίνγκα (Aratinga aurea) είναι ένα από τα νοτιοαμερικανικά είδη που εισάγονται περισσότερο από τα άλλα . Ανήκουν όπως προδίδει το όνομα τους στην οικογένεια Αρατίνκα που είναι γνωστά ως παπαγαλάκια με σφηνοειδή ουρά. Συναντώνται στην Βραζιλία, Βολιβία, Παραγουάη και Νότια του Αμαζονίου. Τα παπαγαλάκια αυτά είναι περίπου 28 εκατοστά, έχουν μια μεγάλη πορτοκαλοκίτρινη κηλίδα στο μέτωπο μέχρι την κορυφή. Γύρω από τα μάτια υπάρχουν πορτοκαλοκίτρινοι κύκλοι .Η κορυφή του κεφαλιού έχει μπλε χρώμα και το πίσω μέρος του κεφαλιού είναι πράσινο. Έχει πρασινοκίτρινο στήθος, πράσινα φτερά και πράσινη ουρά. Τα πουλιά χρειάζονται ένα πολύ ευρύχωρο κλουβί εκτός αν βγαίνουν συχνά έξω και για αρκετή ώρα όπου μπορούν να ξοδεύουν το χρόνο τους στο παιχνίδι. Τρώνε μια μεγάλη ποικιλία από σπόρους, ξηρούς καρπούς και φρούτα. Στην φύση ζουνε σε ζευγάρια ή σμήνη των 10 – 20 πουλιών. Τους αρέσει πολύ το παιχνίδι ,είναι ζημιάρικα αν δεν τα προσέχετε και κάνουν πολύ φασαρία. Παρόλα αυτά είναι ένα πολύ ευχάριστο κατοικίδιο και πολύ δημοφιλές.
Το Βασιλικό παπαγαλάκι είναι ένα ενδημικό είδος της ανατολικής Αυστραλίας. Απαντάται σε υγρές και δασώδεις εκτάσεις των υψιπέδων της ανατολικής μεριάς της ηπείρου. Επίσης συναντάται σε περιοχές με δάση ευκαλύπτου και σε άμεση γειτνίαση με υποτροπικές και περιοχές εύκρατων τροπικών δασών. Τρέφονται κυρίως από φρούτα σπόρους αλλά και έντομα. Τα βλέπουμε συνήθως σε μικρά σμήνη ανακατεμένα με παπαγάλους Ροσέλα. Στην Αυστραλία εκτρέφονται σε μεγάλα αναθρεπτήρια και αν αναθραφούν από τον άνθρωπο γίνονται πολύ ήρεμα, ήσυχα και (εικόνα.1) υπάκουα κατοικίδια. Τα ενήλικα πουλιά έχουν περίπου 43 cm μήκος.Το αρσενικό(βλ. εικόνα.2) έχει κόκκινο 
κεφάλι, στήθος και κοιλιά. Τα φτερά και η ουρά είναι πράσινα. Στα θηλυκά (βλ.εικόνα.1)το φτέρωμα αλλάζει, έχουν πράσινο κεφάλι και στήθος.Τα ανήλικα και των δύο φύλλων έχουν καφέ ίριδες και κιτρινωπό ράμφος και μοιάζουν τα θηλυκά.
Τα budgies χρησιμοποιούν τα πόδια και τα νύχια τους για να πιάνονται πάνω στα κλαδιά τους αλλά και για να εκτελούν άλλα ακροβατικά κόλπα γι’ αυτό είναι σημαντικό τα πόδια τους να λειτουργούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Ένας από τους πιο απλούς τρόπους για να αποφύγετε προβλήματα στα πόδια τους είναι να ελέγξετε ότι το Budgie σας έχει μια καλά ισορροπημένη διατροφή που περιέχει βιταμίνες χόρτα και λαχανικά. Να κρατάτε το κλουβί καθαρό με μαλακά κλαδιά και κυρίως να το παρατηρείτε. Στην φύση τα άγρια budgies όταν δεν αισθάνονται καλά θα προσπαθήσουν να κρυφτούν ή θα φροντίσουν να μην δείξουν ότι είναι άρρωστα ώστε να μην γίνουν η λεία των αρπακτικών. Από ένστικτο το ίδιο κάνουν και τα παπαγαλάκια υπό αιχμαλωσία και αυτό σημαίνει ότι είναι αρκετά δύσκολο να καταλάβουμε αν ένα παπαγαλάκι μας αρρωστήσει. Αλλά υπάρχουν πολλά σημάδια που θα μας ειδοποιήσουν για προβλήματα στα πόδια τους.
Αν είστε αρκετά προσεκτικός με την υγεία των Budgies σας ή δεν είστε απολύτως σίγουρος για το αν τα παπαγαλάκια σας αρρώστησαν μην διστάσετε να απευθυνθείτε σε κτηνίατρο.
Bumblefoot (αγγλικός όρος)
Προκαλείτε από το βακτήριο Staphylococcus aureus, είναι μια πολύ κοινή ασθένεια στα budgies. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια φλεγμονή / μόλυνση στο κάτω μέρος του ποδιού. Στα πρώτα στάδια της ασθένειας τα συμπτώματα είναι το κοκκίνισμα και το αδυνάτισμα του δέρματος στο κάτω μέρος των ποδιών τους. Η μόλυνση μπορεί στη συνέχεια να αναπτυχθεί στα μαξιλάρια των ποδιών και αν το αφήσουμε χωρίς θεραπεία, τα πόδια θα πρηστούν και ο ιστός θα νεκρωθεί και στην συνέχεια η μόλυνση να απλωθεί και στο κόκκαλο του ποδιού.
Η συνηθισμένη αιτία αυτής της μόλυνσης είναι τα πλαστικά κλαδιά, τα λερωμένα κλαδιά( βακτήρια δημιουργούνται συνέχεια στα λερωμένα κλαδιά, γι’ αυτό πρέπει να καθαρίζονται ή να αλλάζουν) ,η έλλειψη βιταμινών και άλλα διατροφικά προβλήματα. Ο καλύτερος τρόπος να αποφύγουμε την μόλυνση αυτή είναι να αποφύγουμε τις συνηθισμένες αιτίες. Τα μαλακά κλαδιά όπως ξύλινα ή από σχοινί είναι πολύ καλυτερα. Τα αντιβιοτικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα θα βοηθήσουν στη θεραπεία και θα μειώσουν το πρήξιμο και την ταλαιπωρία του πουλιού. Αν η μόλυνση είναι σοβαρή τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε επιδέσμους ώστε να αποτραπεί μια περαιτέρω μόλυνση . Οι επίδεσμοι θέλουν αλλαγή (αν και το ποιο πιθανό είναι να τους βγάζει μόνο του το πουλί) και αποτελέσματα μπορεί να δούμε μετά από πολύ καιρό.
Λέπια στο Πρόσωπο
Είναι μία μόλυνση που οφείλεται σε παράσιτο που λέγεται Cnemidocoptes pilae και η ασθένεια είναι κοινή σε πουλιά υπό αιχμαλωσία. Στα συμπτώματα περιλαμβάνονται η ανάπτυξη μυκήτων στο ράμφος, γύρω από τα μάτια ,τα πόδια και την αμάρα. Η θεραπεία γίνεται με την χορήγηση Ιβερμεκτίνης και χορηγείτε από κτηνιάτρους. Αν η μόλυνση δεν είναι μεγάλη μπορείτε να χρησιμοποιήσετε απολυμαντικό.
Λέπια στα Πόδια
Η ασθένεια αυτή προκαλείτε από μύκητες στα πόδια. Οι μύκητες προκαλούν μεγάλες πληγές στο δέρμα. Βλέπεις συνήθως μικρά κόκκινα σημεία όπου οι μύκητες αναπτύσσονται στα πόδα των πουλιών ή μπορείς να δεις λέπια πάνω στο δέρμα.
πηγή: http://lb.vg/nuO81 (στο ξενόγλωσσο-αρχικό κείμενο θα δείτε και κάποιες φωτογραφίες από άρρωστα παπαγαλάκια)
πηγή : http://lb.vg/0A3HS
Ένα από τα πιο δυσάρεστα γεγονότα κατά την διάρκεια της εκτροφής πουλιών είναι η θνησιμότητα. Η μεγαλύτερη απογοήτευση που έχω νιώσει, όσον άφορα αυτήν την διαδικασία. Την τελευταία φορά που είδα νεκρό νεοσσό ήταν σε μια γέννα το καλοκαίρι που πέρασε. Κάθε πρωί κοιτούσα μέσα στην φωλιά και γενικά πάντα ελέγχω 2 φορές την μέρα την φωλιά. Περισσότερες φορές είναι υπερβολή και είναι ενοχλητικό και για την κλώσα. Με το που ανοίγω λοιπόν το καπάκι της φωλιάς, βλέπω τα πουλάκια που σηκώθηκαν και άρχιζαν να φωνάζουν,άνοιγαν το στόμα τους και περίμεναν φαγητό (είναι πολύ λαίμαργα,θα φάνε όσο τους δώσεις ). Ήταν τέσσερις νεοσσοί και ο μεγαλύτερος ήταν περίπου 10 ημερών εκείνη την ημέρα. Tο μικρότερο πρόσεξα δεν κουνήθηκε. Δεν περίμενα ότι θα είχα κάποια απώλεια από αυτήν την γέννα. Η θηλύκια ήταν στα καλύτερα της, η θερμοκρασία σταθερή και ο αρσενικός την τάϊζε
συνέχεια,"την είχε από κοντά" . Κι όμως ποτέ δεν πρέπει να είσαι σίγουρος, πάντα θα υπάρχει μια μικρή πιθανότητα για το αναπάντεχο που πρέπει να την υπολογίζεις. Δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για μένα και αμέσως κατάλαβα τι έγινε. Βάζω το χέρι στην φωλιά και το βγάζω έξω. Το πουλί ήταν γεμάτο ακαθαρσίες ακόμα και στο ράμφος του όμως ακόμα ήταν ζωντανό,ανέπνεε. Εκείνη την στιγμή τσατίστηκα γιατί δεν ήξερα τι να κάνω
Λόγω του χαμηλού κόστους και της διαθεσιμότητας, τα budgies αντιμετωπίζονται συχνά σαν πουλιά μιας χρήσης που μπορούν εύκολα να αγοραστούν ,εύκολα να απορριφτούν και εύκολα να αντικατασταθούν. Αυτή η απαράδεκτη στάση κρατά τους ανθρώπους μακριά από την ορθή αποτίμηση αυτών των πτηνών για τη στοργική προσωπικότητά τους. Μερικά budgies γίνονται πολύ καλοί ομιλητές έστω και με μικρές φωνές. Τα χρώματα τους μπορούν να ξεπεράσουν το πράσινο και μπλε που θυμόσαστε από το pet shop που είδατε. Στην αρχή είναι δειλά αλλά μπορούν μπορουν να τιθασευτούν από τον ευγενή και στοργικό χειρισμό και μπορούν να δεθούν πολύ στενά με τους ανθρώπινους που τα φροντίζουν. Για ένα πολύ ευγενικό παιδί το budgie είναι ένα πολύ καλό κατοικίδιο. Το να επιλέξεις το σωστό pet shop όταν πρόκειται να αγοράσεις ένα budgie είναι πολύ σημαντικό. Μαζικής εκτροφής πουλιά είναι πιο δύσκολο να εξημερωθούν επειδή δεν είναι σωστά κοινωνικοποιημένα και είναι πιο ευαίσθητα σε ασθένειες.
Που και που τα παπαγαλάκια έχουν ανάγκη από γυμναστική. Η καλύτερη, ίσως και η μοναδική, γυμναστική που μπορούν να κάνουν είναι το πέταγμα. Όταν το κλουβί είναι μεγάλο και ευρύχωρο (σαν τα μεγάλα υπαίθρια κλουβιά) και μέσα σε αυτό τα παπαγαλάκια μπορούν να πετούν άνετα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάνουμε κάτι παραπάνω. Όταν όμως έχουμε ένα ζευγάρι, για παράδειγμα σε ένα μικρό κλουβί όπου δεν τους επιτρέπει ο χώρος να πετάξουν ελεύθερα, τότε θα πρέπει να τα βγάζουμε να πετάξουν μέσα στο σπίτι. Θα σας πω λίγα πράγματα και κυρίως τι πρέπει να προσέξουμε. Πρώτον θα πρέπει να επιλέξουμε ένα μικρό δωμάτιο του σπιτιού,αυτό γιατί στην περίπτωση(που είναι και η πιο πιθανή) να μην θέλουν να επιστρέψουν στο κλουβί θα πρέπει να τα πιάσουμε εμείς και να τα βάλουμε πάλι μέσα. Τα παράθυρα πρέπει να είναι καλυμμένα με κουρτίνα για να μην πέσουν με φόρα πάνω τους.(δεν καταλαβαίνουν το τζάμι όπως δεν καταλαβαίνουν και τον καθρέφτη). Επίσης καλό είναι το δωμάτιο που θα επιλέξουμε(αν έχουμε δυνατότητα επιλογής) να μην έχει κρυφούς χώρους,όπως κανένα πατάρι, μεγάλη ντουλάπα με κενό απο πάνω,και άλλα τέτοια γιατί αν πάει το παπαγαλάκι εκεί είναι σίγουρο οτι θα αργήσει πολύ να κατέβει. Στην συνέχεια για να βγάλουμε τα παπαγαλάκια από το
κλουβί δεν τα ζορίζουμε καθόλου,ανοίγουμε την πόρτα του κλουβιού και τοποθετούμε μια πατούρα-κλαδί απο μέσα προς τα έξω. Αυτό θα χρειαστεί για τα διστακτικά παπαγαλάκια που ενώ θα κάθονται στην ανοιχτή πόρτα, θα διστάσουν να αφήσουν το κλουβί. Από εκεί και μετά θέλει πολύ υπομονή και λίγο τύχη ώστε όλα να έρθουν έτσι όπως τα θέλουμε. Τα δικά μου budgies( όχι όλα) μόλις βγαίνουν από το κλουβί κάνουν δύο πτήσεις μέσα στο δωμάτιο για να ξεμουδιάσουν και στην συνέχεια κάθονται περίπου μια ώρα στο πάνω μέρος του κλουβιού,μετά μπαίνουν μέσα. μην Ζορίσετε τα παπαγαλάκια να μπουν μέσα κάποια στιγμή θα μπουν από μόνα τους γιατί ξέρουν πως μόνο εκεί έχει φαγητό. Και εννοείτε πως δεν χρειάζονται υπερβολές, δεν θα γίνει τίποτα αν τα πιάστε και τα βάλτε μέσα, την άλλη φορά μπορεί να γυρίσουν μόνα τους.
Μέσα στην εβδομάδα που πέρασε χώρισα άλλο ένα ζευγάρι από τα υπόλοιπα πουλιά. Επέλεξα μια γαλάζια θηλυκιά ενός έτους και κάτι και ένα μικρότερο αρσενικό περίπου 8 μηνών.Το αρσενικό είναι το δεύτερο παπαγαλάκι που φαίνεται στην φώτο με το πετρωτό φτέρωμα στο κεφάλι και τα φτερά. Λόγω του χρώματος του χρειάστηκε αρκετός καιρός να σιγουρευτώ για το φύλο του. Στα γαλάζια παπαγαλάκια και γενικά, αυτά που έχουν μπλε αποχρώσεις, όταν βγουν από την φωλιά ο χαλινός τους έχει ένα απαλό γαλάζιο ή μοβ χρώμα. Αυτο το χρώμα το διατηρούν για πολύ καιρό έως και 2 μήνες αφού βγούνε απο την φωλιά ,είτε το πουλί είναι αρσενικό είτε θηλυκό. Από εκεί και μετά στα θηλυκά αρχίζει να χάνεται το χρώμα και αντίστοιχα στα αρσενικά ο χαλινός αρχίζει να σκουραίνει .Αυτός είναι και ένας τρόπος για να καταλαβαίνουμε αν το παπαγαλάκι είναι νεαρό η όχι(σίγουρα από τον χαλινό μπορούμε να καταλάβουμε αν είναι μικρότερο του ενός έτους ή μεγαλύτερο.)
Το ζευγάρι αυτό είναι σίγουρα ένα καλά επιλεγμένο ζευγάρι, είναι σε καλή ηλικία και τα δύο πουλιά(το θηλυκό μεγαλύτερο από τον αρσενικό) και είναι από καλούς γεννήτορες. Η θηλυκιά δεν έχει ξανά γεννήσει επομένως δεν περιμένω να ζήσουν πάνω από 3εις νεοσσοί(πάντα υπάρχουν απώλειες την πρώτη φορά χωρίς όμως αυτό να αποτελεί κανόνα). Θα περιμένω ένα μήνα περίπου ώστε να γνωριστούν καλά,θα περιμένω να τα δω να κουρνιάζουν μαζί και όταν ο αρσενικός αρχίζει να ταΐζει την θηλυκιά θα ξέρω πως το ζευγάρι είναι έτοιμο για να βάλω την φωλιά.
Τελικά με μηδέν κόπο κατάφερα το αυτονόητο,σε λιγότερο απο 10 μέρες έχω αποκτήσει 2 κάτασπρα αυγά(οι φωτογραφίες των οποίων θα δημοσιευθούν μέσα στην επόμενη εβδομάδα όπου και θα έχω πλήρες υλικό),και περιμένω κι άλλα. Από την πρώτη μέρα που έβαλα την φωλιά ο αρσενικός δεν έχασε λεπτό και άρχισε να εκπληρώνει τα συζυγικά του καθήκοντα. Δεν μπορώ να πω αποδείχθηκε πολύ καλός γονέας-γεννήτορας. Τώρα ως προς το εκπαιδευτικό κομμάτι του άρθρου, η θηλυκιά δεν άρχισε την εντατικό κλώσημα των αυγών, αυτό θα το κάνει αφού γεννηθούν όλα τα αυγά, δηλαδή, παρόλο που μπαίνει στην φωλιά συχνά, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ελέγχει την θερμοκρασία και το αν τα αυγά είναι ακέραια(δεν έσπασαν ή κάτι τέτοιο) . Γιατί το κάνει αυτό ;; Κάθε αυγό γεννιέται ανά δυο μέρες, έτσι το 5ο αυγό για παράδειγμα θα έχει 8 μέρες διαφορά από το πρώτο. Στην περίπτωση που η θηλυκιά άρχιζε την επώαση κανονικά απο το πρώτο αυγό , η εκκόλαψη των αυγών θα ακολουθούσε την ίδια συχνότητα.Κάτι τέτοιο θα προκαλούσε πρόβλημα στην ανατροφή των νεοσσών. Έτσι από ένστικτο αρχίζει να κλωσάει όλα τα αυγά ταυτόχρονα και αυτά θα εκκολαφθούν με το μικρότερη δυνατή χρονική διαφορά(θα γεννιέται ένα πουλάκι την ημέρα). Η επώαση διαρκεί 18 μέρες γι' αυτό πρέπει να θυμόμαστε τις ημερομηνίες όπου γεννιούνται τα αυγά ώστε να ξέρουμε πότε θα εκκολαφθούν.
3:57 π.μ.
Greek Budgies
