Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Θνησιμότητα!

Ένα από τα πιο δυσάρεστα γεγονότα κατά την διάρκεια της εκτροφής πουλιών είναι η θνησιμότητα. Η μεγαλύτερη απογοήτευση που έχω νιώσει, όσον άφορα αυτήν την διαδικασία. Την τελευταία φορά που είδα νεκρό νεοσσό ήταν σε μια γέννα το καλοκαίρι που πέρασε. Κάθε πρωί κοιτούσα μέσα στην φωλιά και γενικά πάντα ελέγχω 2 φορές την μέρα την φωλιά. Περισσότερες φορές είναι υπερβολή και είναι ενοχλητικό και για την κλώσα. Με το που ανοίγω λοιπόν το καπάκι της φωλιάς, βλέπω τα πουλάκια που σηκώθηκαν και άρχιζαν να φωνάζουν,άνοιγαν το στόμα τους και περίμεναν φαγητό (είναι πολύ λαίμαργα,θα φάνε όσο τους δώσεις ). Ήταν τέσσερις νεοσσοί και ο μεγαλύτερος ήταν περίπου 10 ημερών εκείνη την ημέρα. Tο μικρότερο πρόσεξα δεν κουνήθηκε. Δεν περίμενα ότι θα είχα κάποια απώλεια από αυτήν την γέννα. Η θηλύκια ήταν στα καλύτερα της, η θερμοκρασία σταθερή και ο αρσενικός την τάϊζε

συνέχεια,"την είχε από κοντά" . Κι όμως ποτέ δεν πρέπει να είσαι σίγουρος, πάντα θα υπάρχει μια μικρή πιθανότητα για το αναπάντεχο που πρέπει να την υπολογίζεις. Δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για μένα και αμέσως κατάλαβα τι έγινε. Βάζω το χέρι στην φωλιά και το βγάζω έξω. Το πουλί ήταν γεμάτο ακαθαρσίες ακόμα και στο ράμφος του όμως ακόμα ήταν ζωντανό,ανέπνεε. Εκείνη την στιγμή τσατίστηκα γιατί δεν ήξερα τι να κάνω
αποφάσισα να καθαρίσω τις ακαθαρσίες και όταν θα το έκανα αυτό θα το επέστρεφα μέσα στην φωλιά. Το πουλάκι σταμάτησε να αναπνέει πριν προλάβω να κάνω οτι και αν σκέφτηκα. Παραξενεύτηκα πολύ με το θάνατο του μικρού γιατί ήταν αρκετά δυναμωμένο και σχεδόν 5 ημερών. Σε άλλες γέννες όλα όσο έβρισκα νεκρά θα ήταν πρώτη ή δεύτερη μέρα μετά την εκκόλαψη. Δεν ξέρω τα αίτια του θανάτου του αλλά απο τότε έχω αρχίσει να γίνομαι πιο προσεκτικός με την καθαριότητα της φωλιάς.

 
Design by Petras | mail me to arpetr@gmail.com